Λαμβάνοντας ένα gander στο θυσιαζόμενο τραπέζι που τώρα έχει συσσωρευτεί με τα ζιζάνια στο κέντρο επιδόσεων του Διόνυσου, δεν μπορεί κανείς να σκεφτεί πώς ο χώρος προχώρησε από ένα ρουστίτικο στρατό που επικοινωνεί πρωτόγονα θέλημα σε μια δήλωση του εγκεφάλου. Υπήρχε ένα άσυλο του Διονύσου σε αυτή την πλευρά της Ακρόπολης από τότε που η κλίκα του άρχισε να εξαπλώνεται.

Ο Παυσανίας συζήτησε έναν Δελφικό προφήτη ο οποίος υποχρέωσε τους διστακτικούς Αθηναίους να αναγνωρίσουν αυτόν τον απομακρυσμένο θεό και ότι ήταν ένας παθιασμένος υπουργός από τον Ερυθρές που πήρε το άγαλμα του πρώτου κλίκ. Ο Ερυθρές ήταν τοποθετημένος στο σημείο που πέρασε από τη Βοιωτία στην Αττική, στους πρόποδες του Αγίου Cithaeron, στην καθημερινή Kaza. Συνειδητοποιώντας ότι η διωνυϊκή φατρία πέτυχε την κορυφή της στη Θήβα με οργιαστικές τελετές, μπορούμε να κατανοήσουμε το κίνητρο πίσω από το γιατί αυτό το ιερό σύμβολο προήλθε από αυτό το σημείο. Είναι πιθανό ότι υπήρχε μια κυκλική περιοχή με θυσιαστήριο πέτρα τοποθετημένη δίπλα σε ένα ιερό του 6ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε για κάποιο πρώιμο είδος εκτέλεσης.

Υπήρχε επίσης ένα τεράστιο στρογγυλό σύνολο στο έδαφος του Marketplace, όπου, γύρω στο 495 π.Χ., εν μέσω δραματικής πρόκλησης μεταξύ των Χορίλλης, του Πρατινά και του Αισχύλου, οι πτώση των ξύλινων καθισμάτων, που πραγματοποιούσαν πολλούς θεατές. Τότε επελέγη να κατασκευάσει μια πιο μόνιμη δομή. Οι ερευνητές εξακολουθούν να διαφέρουν σχετικά με το πότε κατασκευάστηκε το αμφιθέατρο του Διονύσου, με το σκεπτικό ότι ό, τι έχει κάνει λόγω της ευκαιρίας μας έχει μια θέση με διαφορετικές ηλικίες. Η ανάπτυξη ή κάτι τέτοιο έχει προχωρήσει σε αυτό το site εδώ και πολύ καιρό. Τα ανοίγματα έδειξαν ότι το συγκρότημα του 6ου αιώνα προστέθηκε σε αίθουσα συναρμολόγησης με οριζόντια διαχωριστικά, τα οποία υποδηλώνουν λεπτότατα στοιχεία ανάπτυξης του πέμπτου αιώνα. Όντως, δεν βρέθηκε κανένα ίχνος μόνιμων θέσεων από εκείνη την περίοδο.

Ένα δωρικό ιερό λειτούργησε τον τέταρτο αιώνα για να στεγάσει το χρυσό και ελεφαντόδοντο άγαλμα του Διόνυσου που αργότερα παρακολούθησε ο Παυσανίας. Τα υπόλοιπα μέρη αυτού του ιερού με την μεγάλη πέτρινη δουλειά του είναι το κύριο πράγμα που βλέπουμε μετά την είσοδο στον σημερινό αρχαιολογικό χώρο. Υπήρχε επιπλέον ένας διαιρέτης που στήριζε τη γη υπέρ του συνόλου, το οποίο μαζί με τη χαρακτηριστική κλίση του γύρου, έφτιαξε μια διογκωμένη δωρική πύλη κοντά στο πιο καλοσυντηρημένο παλαιό ιερό. Το 430 π.Χ., ο Αθηναίος ομιλητής Λυκούργος κατασκευάζει τα πέτρινα καθίσματα, βλέπει στα απόβλητα του βροχόδρομου και διευθετεί την ανάπτυξη μιας πλατείας εργασίας, πίσω από το στρογγυλό σύνολο και ψηλότερα από αυτό, το οποίο είχε μικρές ακρογιαλιές κοντά στα πλαϊνά περάσματα: ήταν το λογότυπο, ο κύριος τόπος μιλώντας για τους ερμηνευτές.

Στη συνέχεια, εν μέσω του ελέγχου του Nero, η σκηνή αυξήθηκε σημαντικά και η μάζα του logeio ήταν διακοσμημένη με αγάλματα που μπορεί σε κάθε περίπτωση να δει σήμερα. Ήταν τότε ότι η συμφωνία έφτασε ενάντια στο σημερινό της σχήμα, δηλ. Τα 2/3 του υποκείμενου κύκλου, με μια μέτρηση σχεδόν 20 μέτρων, και εκκαθαρίστηκε με μαρμάρινες τομές. Επιπρόσθετα, εν μέσω των χρόνων της Ρωμαϊκής διαχειρίσεως, κατεργάσθηκε ένας χαμηλός διαχωριστής πέτρας επί του διαύλου διήθησης. Πράγματι, ακόμη και αργότερα, στο Διαφήμιση του τρίτου αιώνα, ένας συγκεκριμένος Φαίδρος έχτισε μια άλλη σκηνή, αφού το κέντρο επιδόσεων χρησιμοποιήθηκε για διαφορετικές συγκεντρώσεις, όπως έδειξε η χάραξη στην πλατφόρμα του ομιλητή. ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑΣ Το κέντρο επιδόσεων θα μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 20.000 θεατές. Στο τελευταίο της πλαίσιο, το κατώτερο τμήμα είχε 13 σφηνοειδή τμήματα που απομονώνονται από κλιμακοστάσια, βήματα και 32 σειρές καθισμάτων που μεταδίδουν έξω γύρω από το σύνολο. Το άνω διάσωμα είχε άλλες 32 σειρές καθισμάτων, οι οποίες ασφαλίζονταν μόνο στο εσωτερικό, καθώς στη μία πλευρά το Odeion του Pericles γειτνιάζει πάνω του και από την άλλη το χαρακτηριστικό κούνημα περιόριζε το βαθμό του θεάτρου. Αργότερα συμπεριελήφθη μια τρίτη περιοχή, ιδιαίτερα για μη νοηματικά, επεκτείνοντας την ποσότητα των γραμμών σε ένα σύνολο 78. Σήμερα μόνο 25 από αυτές έχουν διασφαλιστεί. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους ήταν ο ασβεστόλιθος του Πειραιά, εκτός από τις θέσεις των 67 αρχών που διέθεταν το βασίλειο, οι οποίες επεξεργάστηκαν από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Τα χαρακτικά μας εκπαιδεύουν ότι 45 από αυτές τις τιμημένες θέσεις είχαν μια θέση με τους εκλεγμένους υπουργούς. Οι άλλοι προτείνονταν για αναγνωρισμένα θέματα, υποστηρικτές, κοντινούς άρχοντες και ακόμη και νεκρούς, των οποίων οι πατέρες είχαν πέσει σε πόλεμο και τους οποίους το κράτος επιθυμούσε να σεβαστεί. Κάποια θέση στις κύριες στήλες πιθανότατα δεν ήταν οι έδρες των ειδικών για τις καταστροφικές προκλήσεις εν μέσω των διονυσιακών δεξιώσεων. Μέσα στις εποχές της ρωμαϊκής πορείας, συμπεριλήφθηκαν βασιλικές θέσεις για τις αρχές των πραξικοπηματών, με εξαιρετική θέση για την τιμημένη θέση του Έλληνα Αδριανού σε μια αναμφισβήτητη θέση.